NihaoJAA's Blog:Life beautiful with positive thinking

ตอนทีกำลังเขียนเอ็นทรีนี้ เพิ่งดูรายการข่าวของสุทธิชัย หยุ่นจบไป ว่าด้วยเรื่อง "ความรัก" ในยุคของเทคโนโลยีที่พัฒนาแบบก้าวกระโดด ว่ากันว่าคนเราเดี๋ยวนี้ หันมาใช้บริการเวบไซต์หาคู่กันมากขึ้น เอ๊ะ..มันสะท้อนว่า ในโลกแห่งความเป็นจริง เราไม่สามารถที่จะคนๆนั้นได้แล้วหรืออย่างไรกันนะ

แต่ในความเห็นส่วนตัว มองว่าจริงๆแล้วโลกเสมือนจริง หรือเจ้าอินเตอร์เน็ตนั้น ก็เป็นเพียงอีกโลกหนึ่งที่คนธรรมดาๆ นี้แหละ เข้ามาโลดแล่น กำหนดบทบาทให้ตัวเองได้เป็น ได้แสดงตามที่ใจเราปรารถนา แต่ในเรื่องของการหาคู่ในเน็ตตามข่าวนั้น น่าเป็นห่วงจังเลย เพราะยังมีคนที่คิดไม่ซื่อกับคนอื่นๆ อีกเยอะ

อยากให้ทุกคน คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นมากๆ เวลาที่เราโดนหลอกก็คงไม่สนุกนัก เพราะอย่างนี้ก็ไม่ควรไปหลอกคนอื่นเหมือนกัน อีกฝ่ายก็คงรู้สึกไม่แตกต่างจากเรา "ความรัก" มีเวทมนต์และเสน่ห์ในตัวของมันเอง หันมามอบความรักบริสุทธิ์ให้แก่กันเถอะค่ะ ไม่เฉพาะเพียงแค่ความรักแบบคู่รักเท่านั้น หากแต่โลกนี้ยังมีความรักอีกหลายอย่าง อยู่ที่เราเลือก แต่อย่างน้อยๆ พรุ่งนี้ในวันวาเลนไทน์เรามาเลือกเป็นผู้ให้ความรักต่อผู้อื่น แทนที่จะเป็นฝ่ายรอกันนะคะ

ปล.ใครจะซื้อดอกกุหลาบไปแจกเพื่อนในโรงเรียน มหาวิทยาลัย หรือในที่ทำงานก็ไม่แปลกนะจ้า แต่ว่าระวังเรื่องราคากันหน่อย เพราะช่วงเทศกาลราคาแพงเวอร์ค่ะ หุหุ

 มีใครหลายคนถามว่าทำไมเราสองถึงได้ต้องใจกันและกัน ,พบเจอกันที่ไหน,เหตุใดจึงรักกัน เมื่อคำถามเป็นชุดรัวมาที่ฉันเพียงคนเดียว ก็ยากเหมือนกันน่ะที่จะตอบได้หมดและตรงกับใจที่ผู้ถามต้องการ ฉันจึงนิ่งคิดและเรียบเรียงคำพูดอยู่สักพัก แล้วจึงเอ่ยออกไปในสิ่งที่เขาปรารถนาจะรู้

* เพราะความจริงใจของเขา ที่ฉันรู้สึกชอบพอ
* เราสองคนไม่ได้เดินสวนกันในสถานีรถไฟใต้ดิน แต่หากมีบุคคลอื่นเป็นผู้แนะนำ
* เพราะเราสองคนมีอะไรที่เหมือนๆ กัน เข้าใจกันและเคารพ,ให้เกียรติในความคิดของกันและกัน

“โอ้โห อย่างกับนิยาย” ไม่รู้ว่าประโยคนี้จะหมายถึงชื่นชมหรือเปล่าน่ะ แต่เท่าที่จับตามองไปยังใบหน้าของคนพูด ที่ฟังฉันเล่าจนจบ ก็พอจะอนุมานได้ว่า คำพูดที่ฉันเรียบเรียงเอ่ยออกไป คงโดนใจกันมั้งละ 

เคยเห็นคู่รักบางคู่ทะเลาะกันอย่างรุนแรง เพียงเพราะอีกฝ่ายไม่ตามใจ น่าเศร้าจังเลยที่เป็นแบบนั้น อยากให้เค้าได้ลองออกมาเป็นผู้ชมละครฉากนั้นจัง แล้วเค้าจะรู้ว่ามันไม่ใช่ภาพที่น่าดูเลย ทั้งหน้าตาที่บูดบึ้ง และน้ำเสียงที่แผดเผาน้ำใจอีกฝ่าย 

ตรงกันข้าม บนสถานีรถไฟบีทีเอส ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังรถเพื่อไปลงยังสถานีที่ต้องการ ระหว่างนั้นหญิงสาวถือขวดน้ำส่งให้ฝ่ายชายดื่มแก้กระหาย แต่ด้วยมือที่ถือของพะรุงพะรังของชายหนุ่ม ทำให้ฝ่ายหญิงต้องยกขวดที่มีหลอดกาแฟ ส่งให้เขาได้ดื่มน้ำอย่างสบายๆ แถมทั้งคู่ยังช่วยกันระแวดระวังความปลอดภัยในการโดยสารรถเมื่อรถไฟฟ้ามา “ช่างเป็นภาพที่ชวนอมยิ้ม” 

“ความรัก ถ้าไม่ใส่นมและน้ำตาลก็จะจืดชืด
     ถ้ามีน้ำตาลมากเกินไป รสชาติก็จะแปร่งๆ
         แต่ถ้านมและน้ำตาลมีแบบพอดีๆ รสชาติก็จะเข้มข้นชวนดื่มไม่มีเบื่อ
              เฉกเช่นความรักที่มีความเข้าใจเป็นตัวชูรสฉันนั้น”

ปล. อยากเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับความรักแบบซึ้งๆ แต่ไม่รู้ที่เขียนมา ทำไมไม่เห็นซึ้งเลยน่า..